انعکاس....

 

قلم  سنگ

کاغذ  آب

مثل حلقه های آب دور ٍٍ سنگ

تکرار می شود نام تو

                                تکرار می شود.....

 

                                              ******************************

مویه می کند باد

ابرها سیاه جامه بر تن

رگبار اشک است که می بارد

آسمان

عزادار آن پرنده ای است

                              که صبح در قفس مرد !

 

                                            شعر از : سارا کریمی

                                           کانون ادبی  کتابخانه حضرت فاطمه(س)

*****************************************************************

(( بی  پناه ))

 

غمناک ترین قلب زمین است دلم                  

                                    با خوردن اندوه عجین است دلم

از این همه غم که در جهان افتاده               

                                   آری همه این است و همین است دلم

ما را نه پناهی ست نه از غیب کمک            

                                   این شکوه و فریاد از این است دلم

از روح و تن من که نداری خبری                  

                                    عمری به لقای تو کمین است دلم

این گریه و زاری دلم بی خود نیست              

                                    افسوس چرا حال چنین است دلم

از لطف و کرم داد به من تک گوهری را         

                                     ای داد ندانست نگین است دلم

 

شعر از : سهیل کاووسی

کانون ادبی کتابخانه حضرت زهرا(س)                        

شب شعر

 

تو می آیی  از باغ اندیشه ها

                                        بنام  تو گل می کند ریشه ها

 

شب شعری به مناسبت میلاد مهدی موعود ( عج ) تحت عنوان  چشم به راه با حضور

شعرای مطرح کشور و نویسندگان و هنرمند گرامی  بیژن خاوری در کتابخانه ی پارک شهر

(سالن آمفی تئاتر پارک شهر )  در روز شنبه راس ساعت ۱۷ الی ۲۰ بر گزار می گردد.

حضور سبز شما روشنی بخش محفل شعر و ادب خواهد بود.

 

غروب ِ یک اتاق

  

 

 

تا غروب  قدم میزنم...

                          

                             منظره خالی ست...

 

دریا را اینجا بریز

                        

                          تا امتداد غروب را باور کنی .

 

 

پرنده را آبی بکش...

               

               و از ستاره ها بگو...

                                              

                                  که غربت شب را لمس می کنند .

            

 

بومت را به دیوار بیاویز...

 

                               صدای غروب را می شنوی ؟!

 

 

شعر از :امیر رضا رسولی

 

به احترام تو

 

جنازه ای شدم  روی دست ها مانده

 

نمی پذیردم انگار خاک وا مانده

 

 

حریر نیلی یکد ست آسمان در قاب

 

پر پرندگی ام آی زیر پا مانده

 

 

بریده از همه چیز و کشیده از همه کس

 

مهم نبود از اول که مرده یا مانده

 

 

جنازه ای شده ام ، راه می روم گاهی

 

میان خاطره هایی که از تو جا مانده

 

 

وطن که کوچه ی بن بست نا مرادی هاست

 

و خانه ای که در  آن یک جهان عزا مانده

 

 

درست اگر که بگویم خرابه ای متروک

 

که توی آن نه غریبه  نه آشنا مانده

 

 

به احترام تو شاید ادامه دارد این -

 

جنازه  این تهی لنگ در هوا مانده

 

 

وزیر توده ی سنگین بغض خم شده ایم

 

دوباره عشق ، تکانی به شانه هامان ده

 

 

 

فرهاد صفریان

 

نقد غزل امروز

 

 نگاهي گذرا به جريان غزل جوان در دهه هفتاد

 از غزل امروز تا غزل بي فردا

عباس تربن 

غزل نو،  غزل فرم، غزل پست مدرن.... اينها عناويني است كه در سالهاي اخير بر سر زبان ها افتاده و به درست يا غلط، به دسته اي از غزل هاي موجود اطلاق شده است. غزل، قالبي كه همچون ديگر قالب هاي كلاسيك همواره شائبه محدوديت و گريزناپذيري از چارچوبي از پيش مشخص و دست و پاگير درباره اش وجود داشته، طي ده- پانزده سال اخير در معرض نوآوري و جسارت شاعران معدودي قرار گرفته كه با وجود مخالفت و جبهه گيري غزلسرايان نام آشنا، نهايتا موفق به پوست اندازي و يافتن چهره و هويتي متفاوت از قبل شده است. بي اينكه قصد ارزشگذاري داشته باشيم، بايد قبول كنيم كه غزل امروز ديگر غزل دهه۶۰ نيست. منشا اين تغيير را شايد بتوان به اوايل دهه۷۰ مربوط دانست ،  زماني كه شاعراني جوان سعي كردند مجددا دست به تعريف اين قالب در شعرهايشان بزنند و از هنجارهاي معمول آن زمان، عدول ورزيدند. از برجسته ترين اين شاعران شايد بتوان به محمد سعيد ميرزايي اشاره كرد. شاعري كه در سال 76 با چاپ مجموعه غزلي متفاوت درها براي بسته شدن آفريده شد موجي از تاييد و مخالفت را در جامعه غزل برانگيخت. جز او نيز شاعراني بودند كه گام هايي در نو كردن غزل برداشته باشند اما اين گام ها معمولا منحصر به تك شعرها يا چند شعر معدود بود. طبيعي است كه با تولد نگاهي تازه به غزل، بسياري از شاعران جوان به تقليد از شعرهاي شاعران نوگرا، به سرودن در اين قالب بپردازند. اين تقليدهاي ناآگاهانه و محض، متاسفانه منجر به اين شده كه شاعران جوان بيشتر به هنرنمايي و هماوردطلبي در اين قالب بپردازند و هيچ گاه دست به كشف خود، حرف ها و قوه خلاقشان نزنند. اينكه چه شعرها پس از شعرهاي احمد شهدادي و حسن صادقي پناه، به ساراي معروف افسانه سبلان تقديم شد و چه بسيار شعرها كه پس از شعر صدا زكالبد تن به در كشيد مرا ي سيد رضا محمدي سروده شد، از اين دست تقليدهاي ناآگاهانه است. اين مدگرايي را شايد بتوان از بزرگترين آفت هاي حركت هاي تازه دانست. چرا كه معمولا در حد تقليد صرف كه درغزل به شكلي جدي با آن مواجه هستيم باقي مي ماند و مخاطبان اين قالب، تنها با طيف وسيعي از شعرهاي شبيه هم مواجه مي شوند كه مدام مضامين،  تصاويرو تعابير مشابهي را تكرار مي كنند. در اين يادداشت سعي مي كنيم به بخشي از ويژگي هاي عمومي غزل جوان امروز اشاره كرده و نقش آنها را در تقويت يا تضعيف شعريت شعرها مورد بررسي قرار دهيم.
 

بقیه در ادامه مطلب         

قابل توجه نویسندگان گرامی

 

قابل توجه نویسندگان و شاعران گرامی :

از کلیه  نویسندگان و شاعران عزیزی  که تمایل به معرفی آثار  و کتب خود 

از طریق این وبلاگ را  دارند ،دعوت می کنیم نمونه ای از آثار خود را برای

 معرفی در اختیار ما قرار بدهند .

با تشکر مدیریت حریر سبز خیال

 

نظر دهی مستقیم وبلاگ

 

با سلام خدمت دوستان گرامی ...

این قسمت رو مخصوص نظر دهی مستقیم دوستان نسبت به خود وبلاگ در صفحه اصلی

قرار دادیم تا دوستان خوب ادب دوست ما رو در جهت هر چه پر بار تر و بهتر شدن وبلاگ

راهنمایی کنند . منتظر هر گونه انتقاد و یا پیشنهاد خوب شما عزیزان هستیم

با تشکر ، مدیریت وبلاگ حریر سبز خیال .